سازمان  خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)

یکی از سازمان های تخصصی سازمان ملل است که از تلاش های بین المللی برای ریشه کن کردن گرسنگی، سوء تغذیه و فقر روستایی است.

فائو با بیش از 194 کشور عضو در بیش از 130 کشور جهان در زمینه کاهش فقر و گرسنگی  از طریق ارتقاء  توسعه کشاورزی و بهبود تغذیه برای کمک به امنیت غذائی به معنای  دسترسی همه مردم  در همه نقاط دنیا و در هر زمان به غذای مورد نیازجهت یک زندگی سالم و بانشاط ، فعالیت می نماید. مقر فائو در شهر رم  ایتالیا واقع گردیده و دارای پنج دفتر منطقه ای در آنکارا، بانکوک ، بوداپست ، قاهره و سانتیاگو ، 11 اداره  زیرمنطقه ای، 5 اداره روابط و همچنین 78 دفتر نمایندگی در جهان از جمله ایران می باشد.

مدیریت سازمان : آقای José Graziano da Silva از اول ژانویه 2012 تا به امروز مدیرکل فائو می باشد. وی طی انتخابات سی و هفتمین  کنفرانس فائو در سال 2011 میلادی  به این سمت منصوب گردید و در انتخابات سی و نهمین کنفرانس فائو در سال 2015 میلادی برای  دوره دوم  این سمت  عهده دار گردید.

مزیت های نسبی فائو : 1-  بستر بی طرف بین المللی جهت ارائه آمار و اطلاعات  و نقطه نظرات فنی  در بخش کشاورزی 2- امکان مشارکت در ساختار حاکمیتی این سازمان از طریق اعمال نظر در ارزیابی ها و اصلاح ساختار ( اصلاح ساختار فائو و کمیته امنیت غذایی) 3- امکان حضور کارشناسان و مدیران و کارشناسان کشورمان در اجلاس های مختلف، کمیسیون ها  و کمیته های تخصصی و نشست هایی که از طریق این سازمان برگزار می گردد با توجه به اینکه اکثر این کمیسیون ها تحت کمیسیون های بین الدول مطرح هستند. 4- استفاده از مزیت پیش هشدار دهندگی  در خصوص آفات گیاهی و  بیماریهای دامی 5-  استفاده از نشریات ، کتب ، مجلات و انتشارات فائو با توجه به جایگاه علمی و تخصصی این سازمان 6- همکاری های سه جانبه در زمینه های مختلف کشاورزی بین جمهوری اسلامی ایران ، فائو و کشورهای عضو این سازمان در سطح بین المللی 7- ارائه خدمات فنی مهندسی ، آموزشی و پژوهشی با معرفی مناسب توانایی های موجود در بخش کشاورزی کشور  به سایر کشورهای عضو این سازمان بخصوص  آفریقا و آسیا 8- مشارکت بخش خصوصی  و سازمان های غیر دولتی واجد شرایط در تعامل فعال با این سازمان در زمینه های فنی و کشاورزی 9- دسترسی به دانش فنی کشورهای عضو فائو در زمینه های مختلف کشاورزی 10- استفاده از پتانسیل های تخصصی موجود در این سازمان در قالب های تعریف شده در این سازمان از قبیل پروژه های مشارکت فنی TCP  11- امکان استفاده از پتانسیل های بخش کشاورزی موجود در کشورهای اروپائی جهت برطرف نمودن نیازهای تحقیقاتی  ، آموزشی و فنی و تقویت بخش کشاورزی کشوراز طریق ایرانیان متخصصین کشاورزی مقیم این کشورها 12- دسترسی به تکنولوژی های مناسب و فنآوری های نوین ( بیو تکنولوژیکی و نانوتکنولوژیکی )  و دستاوردهای تحقیقاتی انجام شده در سراسر جهان دربخش های مختلف کشاورزی و جلوگیری  از دوباره کاری در این زمینه 13-  جایگاه مناسب جهت معرفی توانمندی های کشور در سطح بین المللی 14- بستری جهت حضور مسئولین نظام جمهوری اسلامی در اجلاس های مهم بین المللی که در سطح سران و وزراء برگزار می گردد و ارائه نظرات و پیشنهادات جهت شرکت در اخذ تصمیمات بین المللی در رابطه با سیاست های جهانی کشاورزی و مبارزه با فقر و گرسنگی